niedziela, 29 października 2017

Minirecenzja: A Ghost Story (2017)

Reżyseria: David Lowery
Produkcja: Toby Halbrooks, James M. Johnston, Adam Donaghey
Scenariusz: David Lowery
Obsada: Casey Affleck, Rooney Mara
Muzyka: Daniel Hart
Wytwórnia: Sailor Bear, Zero Trans Fat Productions, Ideaman Studios, Scared Sheetless
Dystrybucja: A24
Premiera: 27 października 2017 (Polska), 22 stycznia 2017 (świat)
Kraj: USA
Czas trwania: 87 minut

  Duch zmarłego męża powraca do swojego domu. Nie nawiązuje jednak kontaktu z żoną, stając się wyłącznie cichym obserwatorem.

poniedziałek, 23 października 2017

Opiekunka (The Babysitter) (2017)

  Cole ma dwanaście lat, jest maniakiem science fiction, boi się igieł i jako jedyny wśród rówieśników z okolicy wciąż ma opiekunkę do dzieci. Innymi słowy - ma przesrane. Jedyną osłodą upstrzonego szyderstwami szkolnych kolegów życia chłopca jest fakt, że wspomniana opiekunka jest dowcipną, obeznaną w nerdowskich tematach seksbombą. Ideał? Niestety... Kiedy Cole wstaje w nocy z łóżka, by podejrzeć, co zazwyczaj robi charyzmatyczna Bee po utuleniu go do snu, staje się świadkiem niespodziewanego. I przerażającego.

  Czy po reżyserze, który swoją karierę zaczął od kręcenia teledysków, a na srebrnym ekranie zadebiutawał Aniołkami Charliego (2000), można spodziewać się komedii grozy z prawdziwego zdarzenia? Takiej, do obejrzenia (i polubienia) której nie wstydziliby się przyznać nawet zatwardziali zwolennicy horrorów krwawych, błyskotliwych i stworzonych z poszanowaniem dla długoletniej tradycji tego jakże różnorodnego gatunku? Joseph McGinty Nichol, szerzej znany pod pseudonimem McG, pokazał, że - jak najbardziej - można. Wręcz wypada. Opiekunka jest bowiem prawdziwą netfliksową perełką, godną postawienia na równi z tak przyjemnymi pastiszami jak Cooties (2014) czy Śmierćgazm (2015), a tylko parę półek niżej od wyreżyserowanych z zegarmistrzowską precyzją Dziewczyn śmierci (2015).

UWAGA!!! Zwiastun może zawierać SPOILERY!

piątek, 20 października 2017

Minirecenzja: Blade Runner 2049 (2017)

Reżyseria: Denis Villeneuve
Produkcja: Andrew A. Kosove, Broderick Johnson, Bud Yorkin, Cynthia Sikes Yorkin
Scenariusz: Hampton Fancher, Michael Green
Bazowany na: Philip K. Dick, Czy androidy śnią o elektrycznych owcach?
Obsada: Ryan Gosling, Harrison Ford, Ana de Armas, Sylvia Hoeks, Robin Wright, Mackenzie Davis, Carla Juri, Lennie James, Dave Bautista, Jared Leto
Muzyka: Hans Zimmer, Benjamin Wallfisch
Wytwórnia: Alcon Entertainment, Columbia Pictures, Scott Free Productions, 16:14 Entertainment, Thunderbird Entertainment
Dystrybucja: Warner Bros. Pictures (Ameryka Północna), Sony Pictures Releasing (świat)
Premiera: 6 października 2017 (Polska); 3 października 2017 (świat)
Kraj: Kanada, USA, Wielka Brytania
Czas trwania: 163 minuty


  Od egzystencjalnych dylematów Ricka Deckarda minęło 30 lat. Polowaniem na replikantów nadal zajmują się Blade Runnerzy, a że technika poszła do przodu, są to modele ulepszone (czyt. bezwarunkowo posłuszne człowiekowi). Jeden z nich - niejaki K (Ryan Gosling) - po wykonaniu zlecenia przez przypadek odkrywa tajemnicę, która może zatrząść światem - nie tylko tym syntetycznym.

środa, 11 października 2017

Leatherface (2017)

Recenzja została opublikowana również na stronie kinomisja.pl - znajdziecie ją pod niniejszym odnośnikiem.

  Lata 50., Teksas, bliżej niesprecyzowane wygwizdowo. Przyjęcie urodzinowe kilkuletniego Jedidiah Sawyera trwa w najlepsze, atmosfera jednak staje się ciężka, a rozpromieniona mina chłopca wpatrzonego w stojący przed nim tort nagle rzednie, kiedy matka rodziny, Verna, z namaszczeniem wnosi do pokoju prezent - wielką, ciężką piłę mechaniczną, która z hukiem ląduje na stole. Jubilat z fizycznym trudem oraz wewnętrzną niechęcią ujmuje swój podarek i, krocząc do rytmu słów zachęty skandowanych przez zebranych członków familii, podchodzi do przywiązanego do krzesła mężczyzny. Jed w ramach osobliwej inicjacji ma po raz pierwszy w życiu dokonać mordu i wreszcie wnieść wkład do rodzinnej tradycji, prawdopodobnie kultywowanej od pokoleń... To właśnie w tym uroczystym momencie rozpoczyna się historia człowieka, który później zasłuży sobie na złowrogo brzmiący przydomek - Leatherface.



sobota, 23 września 2017

Minirecenzja: Kissing Darkness (2014)

Reżyseria: James Townsend
Produkcja: James Townsend, Eric Kertudo, Thierry Willems
Scenariusz: James Townsend
Obsada: Kyle Blitch, Ronnie Kroell, Sean Paul Lockhart, Daniel Berilla, Griffin Marc, Nick Airus
Wytwórnia: In the Pink Productions, Kerwi, Kissing Darkness
Premiera: 6 kwietnia 2014 (świat)
Kraj: USA
Czas trwania: 87 minut

  Grupa gejów (z których jeden nie przyznaje się otwarcie do swojej orientacji) postanawia spędzić weekend na łonie natury, żeby - tradycyjnie - "pić i się gzić". Podczas zabawy planszą ouija chłopaki niechcący wywołują ducha mściwej wampirzycy.

wtorek, 19 września 2017

Night Feeder (1988)

  Po jednej z obskurniejszych dzielnic San Francisco grasuje seryjny morderca. Policja - z cynicznym inspektorem Alonzem Bernardo na czele - błądzi wśród wątłych tropów jak dziecko we mgle, podczas gdy rozochocona gorącym tematem reporterka Jean Michaelson sieje panikę wśród ludności. Na liście podejrzanych wkrótce lądują chłopak Jean oraz miejscowy bezdomny, sprawy jednak komplikuje wyjście na jaw przyczyny zgonu ofiar - tak nieprawdopodobnej, że pozwalającej wątpić w ludzką naturę zabójcy.

  Nikt, kto miał przyjemność zetknąć się z Night Feeder (w Polsce dystrybuowanym w ubiegłym wieku przez Delta Video pod tytułem Nocny pokarm), nie powinien poczuć się zaskoczony, że jest to pierwsze i ostatnie dzieło amerykańskiego reżysera Jima Whiteakera. Nawet przymykając jedno z dwóch rozmiłowanych (więc i litościwych) w C-klasowych horrorach lat 80. oczu na oczywistą w rzeczonym gatunku tandetę zarówno scenariuszową, jak i techniczną nie da się nie zauważyć dwóch - co prawda niezwiązanych z jakością samego filmu, lecz i tak w znacznym stopniu rzutujących na jego odbiór - felerów. Nad faktem, że okładka VHS, jak również DVD (wydanego w 2015 roku przez Mondo i Bleeding Skull! Video) zdradza ujawnianą dopiero w zakończeniu tożsamość zbrodniarza, można jeszcze przejść do porządku dziennego - oczekiwanie na efektownego gumowego potworka zawsze umila seans. Gorzej natomiast z niesatysfakcjonującym - bo skandalicznie krótkim - popisem, jaki przed kamerą daje nasz rozkoszny niemowlaczek o dżdżownicowatym języku.

wtorek, 12 września 2017

To (It) (2017)

  Dzieciarnia z Derry w stanie Maine ma przed sobą niezłe wyzwanie, musi bowiem stawić czoła nadopiekuńczym matkom, obojętnym sąsiadom, szkolnym chuliganom i całej reszcie otaczającej ją patologii, aby - w końcu - dotrzeć do celu i... dorosnąć. Wyzwanie zatem, choć wymagające, w rzeczywistości nie różni się zbytnio od szarej codzienności wielu młodych ludzi w każdym innym miejscu na świecie. No, ale co z tym morderczym klaunem? - pewnie zapytają ci, którzy wiedzą chociażby z grubsza, o czym traktuje powieść Stephena Kinga To lub jej dwuodcinkowa adaptacja telewizyjna z 1990, czyli zapewne zdecydowana większość. Tańczący klaun Pennywise oczywiście jest... równie zły, nie tyle bardziej demoniczny, co w tym demonizmie dosłowniejszy i wciąż uosabiający z osobna każdy, nawet najbardziej dziecinny (ale - zmaterializowany - wcale nie mniej groźny) lęk swoich nieletnich ofiar.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...