sobota, 27 czerwca 2015

Koszmar z ulicy Wiązów 2: Zemsta Freddy'ego (A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge) (1985)

  Jesse wraz z rodzicami i młodszą siostrą niedawno przeprowadził się do Springwood. W nowym domu nastolatka nawiedzają koszmary, w których prześladuje go poparzony mężczyzna z rękawicą wyposażoną w ostre sztylety. Wkrótce nocne mary zaczynają znajdować odzwierciedlenie na jawie...

  Rok po premierze kultowego Koszmaru z ulicy Wiązów, światło dzienne ujrzała kontynuacja - Koszmar z ulicy Wiązów 2: Zemsta Freddy'ego. Wes Craven nigdy nie zamierzał ciągnąć swojego pomysłu kręcąc kolejne sequele, nie chciał też być postrzegany jedynie jako twórca slasherów (po ogromnym sukcesie Koszmaru w 1984 podsuwano mu głównie właśnie takie scenariusze), dlatego odrzucił propozycję wyreżyserowania tego obrazu. Jego miejsce zajął Jack Sholder, który scenariusz Davida Chaskina przeniósł na srebrny ekran w sposób niezwykle efektowny, mocno odbiegający od bardziej minimalistycznej koncepcji Cravena...

video

poniedziałek, 22 czerwca 2015

Parlor (Anarchy Parlor) (2014)

  Grupa przyjaciół ze Stanów spędza wakacje na Litwie, większość czasu poświęcając szczodrze zakrapianym alkoholem imprezom. Podczas jednej z nich Brock poznaje wytatuowaną gotkę - Utę - która zaprasza nowego znajomego do salonu tatuażu, prowadzonego przez jej mentora - tajemniczego Artystę. W położonym na odosobnionej uliczce studiu okazuje się, że osobliwy duet trudni się nie tylko ozdabianiem ciał swoich klientów, lecz także sprzedażą ludzkiej skóry...

  Parlor jest debiutem reżyserskim Devona Downsa i Kenny'ego Gage'a, którzy są też autorami scenariusza filmu. Zamysł dwóch panów na ich pierwszy horror jest jednak zgoła nieoryginalny. Europa Środkowo-Wschodnia, amerykańscy turyści, dobra zabawa, piękna kusicielka i handel żywym towarem... Wystarczy zebrać do kupy te elementy, a w naszej pamięci niczym żarówka zapali się konkretny tytuł  - Hostel. Fabuła Parlor praktycznie jest kalkomanią znanego dzieła Eliego Rotha, dodatkowo wzbogaconą jedynie o wątek tatuatorski, zatem przeciwnicy nadmiernego inspirowania się osławionymi pozycjami mogą bez żalu rzucić film Downsa i Gage'a w kąt, by tam, nieobejrzany, mógł dalej spokojnie zbierać kurz. Natomiast tym, którym nie przeszkadza mała powtórka z rozrywki, seans może się opłacić, gdyż, mimo że produkcja ma wiele niewątpliwych wad (zarówno treściowych, jak i technicznych), ogląda się ją zaskakująco przyjemnie, nie odczuwając zbytnio irytacji czy znudzenia powtarzającymi się, oklepanymi horrorowymi motywami.


video

sobota, 6 czerwca 2015

Blady strach (Haute Tension; High Tension; Switchblade Romance) (2003)

  Marie na weekend udaje się do domu na wsi swojej najlepszej przyjaciółki, Alex, aby w ciszy i spokoju poświęcić się nauce. Jednak już pierwszej nocy do drzwi dzwoni nieznajomy, który morduje całą rodzinę dziewczyny, a ją samą porywa. Marie rusza w niebezpieczną pogoń za zabójcą...

  Blady strach jest trzecim dziełem reżysera Alexandre Aja i pierwszym, który skierował na filmowca z Francji uwagę świata. Obraz jest zaliczany do "nowej francuskiej ekstremy"  - nurtu kojarzonego z drastycznymi scenami gore. Definicja gatunku określa bardziej czas powstania jego przedstawicieli (początek XXI wieku) niż konkretne cechy stylistyczne czy treściowe, jednak jeśli chodzi o dosłowność przeniesionej na ekran brutalności, termin "eskstrema" jest w przypadku Bladego strachu jak najbardziej na miejscu. W Stanach Zjednoczonych film musiano edytować, żeby uniknąć przydzielenia mu przez Motion Picture Association of America (MPAA) oceny NC-17 (zakazany dla widzów poniżej 17 roku życia) i dopiero po wycięciu ok. 2 minut krwawego materiału produkcja mogła zostać rozprowadzona z oceną R (dozwolony dla nieletnich w towarzystwie rodzica lub opiekuna). Pełną wersję w 2003 wyświetlono tylko w kilku kinach, a obecnie dostępna jest na DVD i na Blu-ray - oczywiście to właśnie ona jest obiektem mojej recenzji.


video
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...