piątek, 30 października 2015

Sweet Home (2015)

  W Hiszpanii co roku ma miejsce 50.000 eksmisji. 85% z nich odbywa się spokojnie, 13% za pomocą rozwiązań siłowych, a pozostałe 2% przy użyciu "odmiennych" metod - taka informacja pojawia się na ekranie przed rozpoczęciem się Sweet Home (w trailerze mowa jest o 96.000 - "mała" rozbieżność). Chociaż trudno jest znaleźć dokładne dane, które by potwierdziły liczby rzucone nam w twarz przez twórców filmu, można przypuszczać, że rodzin zmuszonych do opuszczenia swoich domów rzeczywiście jest bardzo dużo. Eksmisja niewątpliwie stała się symbolem skutków hiszpańskiego kryzysu ekonomicznego, z jakimi kraj boryka się od 2008, i Rafa Martínez - reżyser i jeden ze scenarzystów obrazu - postanowił uczynić ten problem tematem swojego debiutanckiego dzieła.

  Alicia urządza swojemu chłopakowi, Simonowi, przyjęcie urodzinowe w starej kamienicy, której jedynym mieszkańcem jest starszy pan. Para jednak jest nieświadoma, że tej samej nocy ma przybyć trzech "komorników", żeby brutalnie "wyeksmitować" ostatniego lokatora.


video

wtorek, 27 października 2015

Halloween 2 (1981)

  John Carpenter, reżyser pierwszej odsłony slasherowej serii Halloween, odmówił nakręcenia sequelu swojego ikonowego horroru, tłumacząc decyzję tym, że nie chce zabierać się za to samo zadanie po raz kolejny. Filmowiec osobiście wybrał swojego następcę, najpierw optując za Tommy'm Lee Wallace'm, jednak gry ten nie przyjął oferty, ostatecznie obrał niedoświadczonego wówczas Ricka Rosenthala, którego krótkometrażówka - The Toyer - go ujęła. Postawiony przed swoją pierwszą kinową produkcją, będącą bezpośrednią kontynuacją wielkiego sukcesu kasowegoRosenthal zrobił wszystko, aby odtworzyć klimat pierwowzoru, co zdecydowanie mu się udało, aczkolwiek nie znaczy to, że Halloween 2 ogranicza się do wiernego kopiowania. Scenariusz, i tym razem autorstwa Carpentera i Debry Hill, zawiera kilka znaczących odstępstw od oryginału, w tym zmianę miejsca akcji i większy nacisk na postać mordercy. Fabuła rozpoczyna się dokładnie tam, gdzie kończy się pierwsza część - widzimy ponownie postrzelenie Michaela Myersa i jego ucieczkę, zatem od razu wiemy, kogo muszą się obawiać protagoniści i co im grozi...


video

środa, 21 października 2015

The Green Inferno (2013)

  Justine dołącza do grupy aktywistów, z którą wkrótce leci do Peru, aby uratować zagrożone plemię tubylców, jednak na miejscu sprawy przybierają zły obrót - studenci zostają porwani przez szczep kanibali.

  Eli Roth, mimo iż nie ma na swoim koncie wielu horrorów, skutecznie wsławił się wśród zagorzałych wielbicieli gatunku - Śmiertelna gorączka, Hostel i Hostel, część II w zupełności wystarczyły, aby na stałe wpisał się na listę twórców filmów grozy. Tym razem reżyser powrócił z dziełem inspirowanym włoskim nurtem kanibalistycznym późnych lat 70. i wczesnych 80., do którego zaliczają się takie pozycje jak Cannibal Holocaust (1980) czy Cannibal Ferox (1981). The Green Inferno jednak w żadnym wypadku nie małpuje bezmyślnie swoich kultowych poprzedników, a łączy w sobie zaczerpnięte z nich elementy z charakterystyczną stylistyką autorską Rotha. Naprawdę bez wyrzutów sumienia, z ręką na sercu można stwierdzić, że efekt końcowy pracy filmowca nad tym projektem jest zaskakująco dobry.


video

Ludożerca (Antropophagus; The Grim Reaper) (1980)

  Grupa przyjaciół spędza wakacje w Grecji i postanawia zwiedzić jedną z mniej odwiedzanych wysepek, która jednak po przybyciu na miejsce okazuje się być całkowicie opuszczona, zupełnie jakby wszyscy mieszkańcy uciekli gdzieś w pośpiechu. Zaniepokojonych turystów z ukrycia obserwuje kanibal, tylko czekając na odpowiednią okazję, by zaatakować...

  Rok po premierze ubóstwianego w kręgach wielbicieli krwawego kina Mrocznego instynktu Joego D'Amato (pseudonim Aristide Massaccesiego) światło dzienne ujrzał kolejny horror włoskiego filmowca, który z upływem lat również zyskał sobie tytuł kultowego oraz ikonowego dla reżysera. Fabuła Ludożercy jest do bólu sztampowa, lecz to nie ona ma przyciągać widzów przed ekran, a graficzne sceny gore, zrealizowane za pomocą niezwykle sugestywnych rekwizytów i charakteryzacji. Dosłowna brutalność filmu w Wielkiej Brytanii zapewniła mu miejsce na niesławnej liście "Video Nasties", zawierającej pozycje, których rozprowadzanie zostało zakazane ze względu na ich "nieodpowiednią" treść. Po seansie bez trudu można się domyślić, które motywy mogły na początku lat 80. zbulwersować odbiorców, jednak trudno oprzeć się wrażeniu, że natężenie przedstawionego tutaj bestialstwa nie jest godne ogromu sławy, jaki je otacza.

video

piątek, 16 października 2015

Bez litości 3 (I Spit on Your Grave 3: Vengeance is Mine) (2015)

  Angela Jitrenka - tak naprawdę Jennifer Hills ukrywająca się pod zmienionym nazwiskiem - rozpoczyna terapię grupową dla ofiar gwałtu. Tam poznaje niebojącą się nikogo i niczego Marlę, która wkrótce zostaje brutalnie zgwałcona i zamordowana przez swojego byłego chłopaka. Angela postanawia dokonać krwawej zemsty na modłę tej sprzed pięciu lat...

  Remake Pluję na twój grób Meira Zarchiego - Bez litości - zdobył sobie niemałe rzesze zwolenników, wśród których wielu twierdzi nawet, że Steven R. Monroe stworzył wersję lepszą od oryginału (z czym oczywiście równie liczna grupa widzów się nie zgadza). Sequel obrazu, także wyreżyserowany przez Monroego, nie cieszy się aż taką popularnością, aczkolwiek nie przedstawia sobą znacząco niższego poziomu. Za trzecią część serii - Bez litości 3 (I Spit on Your Grave 3: Vengeance is Mine) - zabrał się R.D. Braunstein (Przerwa w podróży, 100 stopni poniżej zera), bazując na scenariuszu jednego z producentów poprzednich dwóch odsłon - Daniela Gilboya. Jak zatem prezentuje się niniejsze "sequelątko"? Cóż... Chociaż mamy parę naprawdę zacnych, dobrze zrealizowanych scen tortur i gore (ważny element gatunku rape and revenge), a gra aktorska jest przyzwoita, niestety pod względem fabularnym film pozostawia sporo do życzenia.


video

poniedziałek, 12 października 2015

Dziewczyny śmierci (The Final Girls) (2015)

  Matka Max, aktorka, która w latach 80. wystąpiła w jednym z bardziej znanych slasherów, ginie tragicznie w wypadku samochodowym. Mijają trzy lata, a dziewczyna wciąż nie może się pogodzić ze stratą, dlatego bardzo niechętnie zgadza się na uczestniczenie w seansie Camp Bloodbath, urządzonym przez wiernych fanów filmu. Zaraz po rozpoczęciu projekcji wybucha pożar i w trakcie ucieczki Max oraz kilkoro jej przyjaciół nie wiadomo jak zostają przeniesieni do horroru, który właśnie oglądali...

  Ten, kto uwielbia straszne filmy i z tej racji ogląda ich wiele, na pewno nie raz podczas seansu slashera rozkoszował się własną znajomością konwencji, jaka rządzi tym gatunkiem. Grupka młodych ludzi staje twarzą w twarz z zabójcą. Ci, którym przyszło do głowy pokopulować, umierają. Ratuje się zawsze jedna dziewczyna - najczęściej ta, która albo nie ma chłopaka, albo ma, ale z nim nie śpi. Unieszkodliwiony morderca zawsze "powstaje", aby ostatni raz zapełnić portki pozostałych przy życiu protagonistów i podrzucić w fotelu widzów przed ekranem. To z grubsza tyle... Cała reszta to tylko mniej lub bardziej godziwe ozdobniki. Wierni fani tradycyjnych przedstawicieli nurtu zresztą wręcz nie lubią zbyt radykalnych zmian - duża część jego uroku w końcu polega właśnie na tym utartym deseniu. Slasheromaniacy na pewno wiedzieliby, co zrobić, gdyby nagle znaleźli się w jednym ze swoich ukochanych horrorów... Nie wszyscy bohaterowie The Final Girls jednak mogą się zaliczyć do tej uświadomionej "elity", zatem postawieni wbrew swojej woli w danej sytuacji, mają naprawdę twardy orzech do zgryzienia.

video

piątek, 9 października 2015

Śmierćgazm (Deathgasm) (2015)

  Heavymetalowiec Brodie po tym, gdy jego matka została zamknięta w szpitalu psychiatrycznym, zamieszkuje u wujostwa w zabitej dechami mieścinie. Aczkolwiek chłopak znajduje jednego przyjaciela - Zakka, również fana ciężkich brzmień - wciąż staje się ofiarą prześladowań rówieśników, postanawia więc poprosić o pomoc szatańskie siły, odtwarzając muzykę z nut, które przekazał mu emerytowany rockman - Rikki Daggers. Po odegraniu Czarnego Hymnu, wszystkich mieszkańców Greypoint opętują demony...

  Zasiadając do Deathgasm fani sielankowych, obficie ociekających juchą i rozszarpanymi bebechami obrazów gore ubiegłego wieku mogą się rozluźnić i przygotować na półtorej godziny godziwej rozrywki, gdyż pełnometrażowy debiut reżyserski Jasona Leia Howdena jest prawdziwym hołdem dla klasyków w tymże stylu. W trakcie seansu trudno jest nie mieć skojarzeń z takimi kultowymi pozycjami jak Martwe zło czy Martwica mózgu - reżyser zresztą wcale nie ukrywa, że wielką inspiracją dla niego była zwłaszcza wczesna twórczość Petera Jacksona, z którym miał przyjemność pracować jako spec od efektów wizualnych przy wszystkich trzech częściach Hobbita. W tej nowozelandzkiej perełce zobaczymy hektolitry gęstej posoki, urwane kończyny, rozpanoszone w nie swoich ciałach, samookaleczające się diabelce i wiele innych cudeniek, za które gatunek splatter jest uwielbiany przez swoich widzów. Chociaż dzieło Howdena nie jest zbytnio odkrywcze jeśli chodzi o wymyślność czy częstotliwość krwawych scen, pasująca do charakteru filmu heavymetalowa otoczka fabuły jest tak ujmująca i świeża, że temu widowisku po prostu musi towarzyszyć wielka uciecha.


video

wtorek, 6 października 2015

The Baby (1973)

  Pracownica socjalna - Ann Gentry - zajmuje się sprawą rodziny Wadsworth, składającą się z matki, dwóch córek oraz dwudziestojednoletniego syna, który zatrzymał się w rozwoju umysłowym na poziomie niemowlaka. Rodzicielka i siostry trzymają dorosłego mężczyznę w kojcu, zmieniają mu pieluchy, karmią butelką... Ann wykazuje coraz większe zainteresowanie nietypowym przypadkiem, aż w końcu dochodzi do wniosku, że upośledzenie "dziecka" może nie być wrodzone.

  Niskobudżetowa produkcja reżyserii Teda Posta, nakręcona na podstawie scenariusza Abe'a Polsky'ego, opowiada o chorej miłości podszytej strachem i chęcią nieograniczonej kontroli, skrzywionej osobowości oraz niezdrowej zachłanności. Głównymi bohaterkami są cztery zawzięte kobiety, które za wszelką cenę chcą zapewnić sobie prawo do decydowania o całkowicie nieporadnym "dzieciątku" - mężczyźnie o umyśle noworodka. Tylko jedna z nich - Ann - zdaje się brać pod uwagę interes niepełnosprawnego, jednak czy rzeczywiście kierują nią czysto altruistyczne pobudki? Aby się o tym przekonać, musimy doczekać do samego końca tej dziwacznej historii, a (wierzcie lub nie) jest czego wyglądać.


video

piątek, 2 października 2015

Yakuza: Apokalipsa (極道大戦争; Gokudō Daisensō) (2015)

  Kamiura jest jednym z najbardziej wpływowych bossów yakuzy, szanowanym zarówno przez swoich mafijnych podwładnych, jak i zwykłych obywateli, jednak skrywa on niemały sekret - własny wampiryzm. Do jego gangu między innymi należy też Kageyama, który o niczym innym nie marzy, jak o dorównaniu szefowi w szlachetności i umiejętnościach w podporządkowywaniu ludzi swojemu autorytetowi. Jak to często bywa w przypadku wybitnych osobistości, Kamiura ma liczne scyzje z wieloma mało przyjemnymi typkami - kilku z nich pewnego dnia udaje się go zabić. Kiedy zrozpaczony Kageyama płacze nad urwaną głową przełożonego, ta nagle ożywa i zatapia kły w szyi mężczyzny, zamieniając go w nadludzko silnego yakuzo-wampira.


video
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...