sobota, 30 stycznia 2016

Megan Is Missing (2011)

  Popularna wśród rówieśników, czternastoletnia Megan Stewart pewnego dnia znika jak kamfora, a policja, pomimo zawziętych poszukiwań i sumiennego śledztwa, nie może natrafić na żaden trop. Jedynym podejrzanym jest "Josh", którego Megan poznała na czacie.

  Megan Is Missing reżyserii Michaela Goi jest obrazem nakręconym w formie paradokumentu i "opartym na faktach", co jednak warto potraktować z dużym przymrużeniem oka, gdyż brak jest informacji, na jakich konkretnie zdarzeniach bazowali twórcy, a wykorzystywanie etykietki "autentyczności" jest częstym zabiegiem, by przyciągnąć uwagę odbiorców. Jednak to, czy film przedstawia nam wypadki prawdziwe, czy też nie, nie jest tutaj istotne. Najważniejsze, że historia Megan na pewno mogła się wydarzyć, co samo w sobie jest wystarczająco niepokojące.


video

poniedziałek, 25 stycznia 2016

Martyrs (2015)

  Francuskiego horroru "torture porn" Pascala Laugiera, Martyrs. Skazani na strach, na pewno nie trzeba nikomu przedstawiać - w końcu jest to jeden z najbardziej kontrowersyjnych przedstawicieli nurtu francuskiej ekstremy. Niektórych widzów zszokował i zaniepokoił, jednych może oczarował, a drugich odstręczył i obrzydził, ale niezależnie od tego, czy miało się pozytywne czy negatywne odczucia, obraz pewnie w każdym pozostawił ślad, który nie ulotnił się zaraz po napisach końcowych. Kiedy świat obiegła wiadomość, że w USA szykuje się remake, fani oryginału zapewne poczuli się zmartwieni, i to nie bezpodstawnie - wiadomo nie od dziś, że jeśli tylko jakiś nieamerykański film osiągnie wystarczająco duży sukces, zaraz znajdzie się tabun chętnych, żeby na znanym tytule natrzepać zielonych, co może nie byłoby tragedią, gdyby tylko większość twórców tych "odgrzewanych kotletów" nie miała w głębokim poważaniu jakości swoich dzieł. Niestety, Martyrs reżyserii Kevina i Michaela Goetzów nie zalicza się do rzadkich wyjątków od reguły i potwierdza obawy, jakie część z Was żywi... Ba, prawdopodobnie jest nawet jeszcze gorzej, niż się spodziewacie.

video

piątek, 22 stycznia 2016

Gniazdo ryjówek (Musarañas; Shrew's Nest) (2014)

  Musarañas, czyli "ryjówki", to małe, myszopodobne, owadożerne lub mięsożerne ssaki. Określają one swoje terytorium, w obrębie którego polują oraz szukają partnerów i które rzadko opuszczają... W wielu przypadkach nie robią tego w ogóle, a na inne ryjówki reagują bardzo agresywnie. Ślina niektórych gatunków zawiera jad... Pewnie zastanawiacie się, czy wstępny "wykład" o tytułowych zwierzątkach naprawdę jest konieczny w recenzji filmu? Cóż, może nie, ale to właśnie do tych stworków porównywane są dwie główne bohaterki pełnometrażowego debiutu reżyserskiego Juanfera Andrésa i Estebana Roela.

  Montse jest cierpiącą na agorafobię kobietą, przez lata noszącą żałobę po rodzicach. Mieszka ona ze swoją młodszą siostrą, której od zawsze dyscypliną wpajała dewocję oraz zasadę, że nie warto prać swoich prywatnych brudów przed nikim, kto nie należy do bezpiecznego kręgu rodzinnego. Kobiety egzystują więc z dnia na dzień, wszystkie wolne chwile spędzając wyłącznie we dwie. Miłym "powiewem świeżości" staje się Carlos - sąsiad z góry, który pewnego dnia spada ze schodów i prosi Montse o pomoc. Ta, choć przerażona, przyjmuje przystojnego mężczyznę pod swój dach, kładzie do łóżka, unieruchamia złamaną nogę... I zakochuje się bez pamięci, równocześnie decydując, że jej wybranek pod żadnym pozorem nie powinien jej opuścić.


video

sobota, 16 stycznia 2016

Szepczący w ciemności (The Whisperer in Darkness) (2011)

  W 2005 na rynku zawitał Zew Cthulhu, wystylizowana na obraz epoki kina niemego adaptacja opowiadania Howarda Phillipsa Lovecrafta o tym samym tytule. Zarówno realizacją, jak i produkcją owego dzieła zajęli się powiązani z organizacją H. P. Lovecraft Historical Society (odpowiedzialną za dystrybucję) debiutanci - scenarzysta Sean Branney i reżyser Andrew Leman. Sześć lat później to Branney zasiadł na krześle reżyserskim i na podstawie napisanego wspólnie z Lemanem scenariusza nakręcił kolejny oparty na Lovecrafcie film - Szepczącego w ciemności. Tym razem to lata 30. zainspirowały twórców i trzeba przyznać, że efekt końcowy ich pracy kojarzy się z takimi kultowymi pozycjami jak Dracula (1931), Frankenstein (1931) czy King Kong (1933) nie tylko pod względem techniki wykonania, lecz także klimatu, typowego dla świeżo wyposażonych w dźwięk produkcji.

  Profesor folkloru i mitologii, Albert Wilmarth, od pewnego czasu koresponduje z Henry'm Akeley'em - farmerem, który utrzymuje, że góry otaczające jego rodzinne strony zamieszkane są przez krabopodobne, pozaziemskie istoty. Wilmarth nie wierzy w słowa mężczyzny, jednak po tym, gdy syn Akeley'a dostarczył mu sugestywne zdjęcia oraz nagranie głosu stworów, decyduje się udać na miejsce w celu wybadania sprawy.


video

poniedziałek, 11 stycznia 2016

Pragnienie (박쥐; Bakjwi; Thirst) (2009)

  Południowokoreański reżyser i scenarzysta Park Chan-wook zyskał międzynarodowe uznanie dzięki swojej trylogii zemsty, a zwłaszcza jej drugiej odsłonie - sławetnym Oldboyu, który w 2013 (ku zdziwieniu... Nikogo) doczekał się amerykańskiego remake'u, niestety nieumywającego się do pierwowzoru pod żadnym względem. Park od samego początku kariery oscylował między wieloma gatunkami, z horrorem włącznie, jednak mimo iż parę razy było naprawdę blisko, filmowiec nigdy nie stworzył dzieła, które dałoby się łatwo zaszufladkować - i dobrze! Pragnienie (albo - w koreańskiej wersji - Nietoperz) również jest swoistą hybrydą, płynnie przeplatającą i zarazem nierozdzielnie łączącą w sobie elementy thrillera, dramatu, obrazu psychologicznego oraz filmu grozy. Ten oprawiony w typową dla reżysera estetykę miszmasz przedstawia nam burzliwą historię miłosną, która z wierzchu może nie jest zbyt oryginalna, ale potrafi z impetem przekazać szeroką gamę emocji, nie zawsze łatwych do określenia.

  Katolicki ksiądz - Sang-hyeon - wyrusza do Afryki, aby poddać się samobójczemu eksperymentowi medycznemu.  Mężczyzna zaraża się nieuleczalnym wirusem i umiera, lecz po kilku sekundach wraca do życia, a choroba znika jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Po powrocie do Korei odkrywa, że stał się wampirem, jednak sprawy naprawdę się komplikują dopiero wtedy, gdy rozpoczyna romans z Tae-joo - żoną przyjaciela z dzieciństwa.


video

wtorek, 5 stycznia 2016

Wiklinowy koszyk (Basket Case) (1982)

  Frank Henenlotter kojarzony jest głównie z dziwacznymi pomysłami i ekscentrycznym poczuciem humoru. Chociaż jego filmografia nie jest zbyt bogata, wszystkie pozycje charakteryzuje specyficzna stylistyka, trudna do znalezienia gdziekolwiek indziej, o czym wie każdy widz, który miał okazję obejrzeć więcej niż jedno dzieło jego autorstwa. Wiklinowy koszyk jest debiutem Henenlottera i, trzeba przyznać, niesamowitym rozpoczęciem kariery filmowej. Obraz przedstawia nam historię dwóch braci - pięknego jak młody bóg (a przynajmniej chyba takie było założenie twórców) Duane'a oraz jego zdeformowanego brata syjamskiego, Beliala, stale ukrywającego się w tytułowym koszyku. Kiedy ich poznajemy, mężczyźni właśnie przybyli do Nowego Jorku, żeby zemścić się na lekarzach, którzy przed laty wbrew ich woli przeprowadzili operację rozdzielenia...


video
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...